۱۲:۰۵
منبع: فارس
دسته: فرهنگی
کد خبر: 24651918
روایتی از حوادث و اعتراضات تاریخی پس از تخریب بقیع

روایتی از حوادث و اعتراضات تاریخی پس از تخریب بقیع

هشتم شوال وهابیان به فتوای سران خود مبنی بر اهانت و تحقیر مقدسات شیعه، قبرستان بقیع را تخریب کردند که موجب تأثر شدید و اعتراض مسلمانان به‌خصوص شیعیان تبدیل و بعدها به «یوم‌الهدم» و ‌سند جنایت وهابیان علیه اسلام تبدیل شد.
به اشتراک بگذارید:
به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، هشتم شوال، سالروز غم‌انگیز تخریب حرم شریف ائمه بقیع (ع) به دست وهابیان آل‌سعود است. واقعه دردناک تاریخی - اسلامی معاصر به هشتم شوال سال 1344 هجری قمری و پس از روی کار آمدن سومین حکومت وهابی عربستان مربوط می‌شود؛ روزسیاهی که بعدها به «یوم‌الهدم» و ‌سند جنایت وهابیان علیه اسلام تبدیل شد. نخستین تخریب بقیع به دست وهابیون سعودی در سال 1220 هجری یعنی زمان سقوط دولت اول سعودی‌ها توسط حکومت عثمانی روی داد، پس از این با سرمایه‌گذاری مسلمانان مراقد تخریب شده بازسازی شد و به مکان زیارتی - سیاحتی مسلمانان تبدیل شد. وهابیان به فتوای سران خود مبنی بر اهانت و تحقیر مقدسات شیعه، مراقد مطهر ائمه و اهل‌بیت پیامبر (ص) را مورد دومین هجوم وحشیانه خود قرار دادند و بقیع را به مقبره‌ای ویران شده و در واقع مهجور و ناشناخته تبدیل کردند که موجب تأثر شدید و اعتراض مسلمانان به خصوص شیعیان شد. آنگونه که اکنون که نزدیک به 100 سال از این واقعه ‌می‌گذرد هر شیفته‌ای که دل به مدینه روانه می‌کند، بر غربت قبرستان بقیع ناله می‌کند. به همین مناسبت برآن شدیم بخش‌هایی از کتاب «تخریب و بازسازی بقیع به روایت اسناد» تألیف حجت الاسلام سیدعلی قاضی‌عسکر به همراه بخش‌های از مقاله مسعود کوهستانی‌نژاد را در اینجا مرور کنیم. فتح مکه توسط وهابیان و اقدامات آنان در آنجا و بلافاصله محاصره (از دهم محرم 1344 قمری به بعد) توسط آنها اعتراضات گسترده مسلمانان را به همراه داشت. در ایران برای نخستین بار در شهریور 1304 (هفتم صفر 1344 قمری) دو خبر تلگرافی ازدوآژانس ژودزالم (آلمانی) و رویتر (انگلیسی) در روزنامه‌های ایران به چاپ رسید که بر اساس آن و به نقل از بیت المقدس اعلام شد از منابع موثقه اطلاع حاصل شده است که وهابی‌ها به سمت مدینه حمله‌ور شده‌اند. دو روز قبل بمباران شروع شده و در نتیجه خرابی‌های بسیاری وارد آمد. گنبدمسجد بزرگی که مدفن حضرت رسول (ص) است آسیب دیده و مسجد حمزه (ع) حضرت پیغمبر خراب شده است. روز بعداز انتشار خبر فوق نمایندگان مجلس شورای ملی واکنش جدی از خود شکل دادند. در جلسه 192 مجلس (پنجم شهریور) پس از سخنان شوشتری، سید حسن مدرس سخنان مهمی را در برخورد با مسببین واقعه بیان کرد. همچنین او از همراهی و همسویی رئیس الوزرا (سردارسپه) با مجلس یاد کرد. رئیس الوزراء نیز بلا فاصله پشت تریبون مجلس رفته و ضمن بازخوانی مجدد متن تلگرافات رویتر و بی‌سیم برلن، پیشنهاد تشکیل کمیسیونی از سوی نمایندگان مجلس برای رسیدگی به واقعه را نمود. نمایندگان ضمن استقبال از این موضوع، جلسه مجلس را به دلیل توهین به اماکن مشرفه مدینه تعطیل کردند در جلسه مجلس که روز ششم شهریور تشکیل شد، سید حسن مدرس نطق جامعی در اهمیت واقعه بیان کرد او در فراز آخر سخنان خود گفت: «البته وظیفه شان همین بود که پیشنهاد تقاضای کمیسیون بفرمایند البته مجلس هم مساعدت خواهند نمود. به عقیده بنده تمام فکر را باید صرف این کار کرد و باید یک قدم‌هایی که مقتضای حفظ دیانت و حفظ قومیت و حفظ ملیت خودمان است دراین مورد برداریم وهیچ کاری وهیچ چیزی مقدم بر این کار قرار ندهیم و نگذاریم که این مسئله زیادتر از این اسباب خرابی جامعه شود. «بدین ترتیب موضوع تشکیل کمیسیون وارد مراحل جدی‌تری شد. همزمان درهمان روز تعداد زیادی از علما و طلاب در مدرسه مروی جمع شده و در این مورد گردهمایی را برگزار کردند. یک روز بعد در عصر روز نهم شهریور نیز اجتماع مشابه دیگری در مسجد جامع تهران برگزار شد. جلسه روز دهم شهریور مجلس شورای ملی به بحث راجع چگونگی انتخاب اعضای کمیسیون گذشت. در این جلسه انتخاب اعضای کمیسیون انجام شده و نتیجه آن دو روز بعد در جلسه دیگری از مجلس اعلام شد. همزمان با انتخاب کمیسیون در نقاط مختلف کشور نیز اعتراضات زیادی به اقدامات وهابی‌ها شد و اخبار و تحلیل‌های گوناگونی از واقعه انتشار می‌یافت. رییس‌الوزرای وقت، مجبور شد روز شانزدهم صفر را عزای عمومی اعلام کند. متن بخش‌نامه به شرح زیر است: متحدالمآل تلگرافی و فوری است. عموم حکّام ایالات و ولایات و مأمورین دولتی: به موجب اخبار تلگرافی، از طرف طایفۀ وهابی‌ها، اسائۀ ادب به مدینۀ منوّره شده و مسجد اعظمِ اسلامی را هدف تیرِ توپ قرار داده‌اند. دولت از استماع این فاجعۀ عظیمه، بی‌نهایت مشوّش و مشغول تحقیق و تهیۀ اقدامات مؤثره می‌باشد. عجالتاً، با توافق نظر آقایان حجج اسلامِ مرکز، تصمیم گرفته شده که برای ابراز احساسات و عمل به سوگواری و تعزیه‌داری، یک روز تمام مملکت تعطیل عمومی شود، لهذا مقرر می‌دارم، عموم حکام و مأمورین دولتی، در قلمرو مأموریت خود به اطلاع آقایان علمای اعلام هر نقطه، به تمام ادارات دولتی و عموم مردم، این تصمیم را ابلاغ و روز شنبه شانزدهم صفر را روز تعطیل و عزاداری اعلام نمایند. به‌دنبال این بخش‌نامه، روز شنبه شانزدهم صفر (15 شهریور)، تعطیل عمومی شد و از طرف دسته‌جات مختلف تهران، مراسم سوگواری و عزاداری به‌عمل آمد و طبق دعوتی که به‌عمل آمده بود، در همان روز، علما در مسجد سلطانی اجتماع نمودند و دسته‌جات عزادار، با حال سوگواری، از کلیۀ نقاط تهران به طرف مسجد سلطانی عزیمت کرده، در آنجا اظهار تأسف و تأثر به‌عمل آمد. عصر همین روز نیز یک اجتماع چندین ده‌هزار نفری، در خارج دروازه دولت تشکیل گردید و در آنجا خطبا و ناطقین، نطق‌های مهیّجی ایراد کرده و نسبت به قضایای مدینه و اهانتی که از طرف وهابی‌ها به گنبد مطهر حضرت رسول صلی الله علیه و آله به عمل آمده بود، اظهار انزجار و تنفّر شد. خبرنگار دیلی تلگراف، که آن روز در مراسم حضور داشته، چنین گزارش داده است: در وسط چهار راه، یک برج چوبی شش‌گوش، به ارتفاع 30 پا، که با فرش پوشیده شده و بالای آن پرچم سیاهی در اهتزاز بود، برپا گردید … حدود 25 هزار نفر از مردان سالخورده تا کودکان خردسال، پشت سر هم رج بسته، چهار زانو، در حال انتظار نشسته بودند … ورود مدرّس … با کف زدن و فریاد مسرّت مردم اعلام شد … مشارالیه از جمعیت تشکّر نمود و در میان علما و نمایندگان مجلس قرار گرفت … میرزا عبدالله، واعظِ معروف، کلام خود را با نعت پیغمبر و درود بر ائمه شروع کرد، ولی ناگهان صدای آرام و آهسته‌اش، صورت جدی به خود گرفت … و گفت: اگر شما اعلام جهاد کنید [مردم] با سر و پای برهنه و بدون سلاح، به مرقد پیغمبر اکرم شتافته، با دندان و ناخن‌های خود، دشمنان خدا را قطعه‌قطعه می‌کنند. بیشترِ جملات حماسی او با گریه و زاری توأم بود. در این میان نکته جالب اقدام دولت ایران در برگزاری مراسم‌های عزاداری در برخی از سفارت خانه‌ها و کنسولگری‌های ایران بود. در مسکو در 5 سپتامبر (15 شهریور) سفیر ایران و ترکیه در مراسمی شرکت کردند که از سوی (ایرانیان مقیم مسکو برای انزجار از اقوام وهابی‌ها برگزار شد. هندوستان از سوی میرزا تقی خان نبوی نماینده دولت علیه ایران اعلامیه‌ای در خصوص اقدامات ایران و ایرانیان در اعتراض به هتک حرمت اماکن مقدسه خطاب به عموم مسلمین هندوستان صادر شد. در همان سرزمین هنگامی که نمایندگان انجمن انصارالحرمین بمبئی نزد کنسول ایران در آن شهر رفته و زبان به شکایت از وهابیون می‌گشایند کنسول در جوابشان اظهارات پرطمطراقی کرده و گفت: در ایران حالیه در این خصوص گفتگو و هیجانی عمومی است و دولت ایران به فکر بوده و متحمل، قشون بزرگی را طرف حجاز روانه بدارد و وهابی‌ها را از کلیه حجاز و یثرب بیرون کند و در مصر میرزا غفارخان جلال السلطنه کسی که مورد اعتماد دو طرف وثوق ملک علی سلطان حجاز و وزیر خارجه‌اش بود نیز طی مراسمی در محل سفارت ایران در قاهره سخنان شدید الحنی را علیه وهابیون ایراد کرد. انتهای پیام/
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار