۲۳:۲۷
دسته: فرهنگی
کد خبر: 27490586
می‌خواهیم موسیقی ایرانی را باردیگر به یک برند جهانی تبدیل کنیم

می‌خواهیم موسیقی ایرانی را باردیگر به یک برند جهانی تبدیل کنیم

می‌خواهیم موسیقی ایرانی را باردیگر به یک برند جهانی تبدیل کنیم
به اشتراک بگذارید:

ندا اخوان
خبرنگار
مجمع صنفی تولیدکنندگان آثار موسیقی و شنیداری، در سی و هشتمین دوره مجمع جهانی موسیقی یونسکو برای اولین بار در ۷۰ سال گذشته صاحب کرسی شد. حفظ حقوق مادی و معنوی مؤلفان و مصنفان بویژه درحوزه موسیقی، از دغدغه‌های بی‌شمار اهالی این حوزه است که چندین سال است از طریق تریبون‌های مختلف بارها وبارها آن را مطرح کرده‌اند اما تاکنون به نقطه امنی نرسیده‌اند تا آنکه مجمع صنفی تولیدکنندگان آثار شنیداری تشکیل شد تا بلکه از طریق این مجمع نوپا، ناهمواری‌های حوزه موسیقی و دل نگرانی‌های اهالی آن کمی تسکین پیدا کند و حال با حضور این مجمع در مجمع جهانی موسیقی یونسکو، تلاش براین است موسیقی ایرانی که از تنوع بسیاری برخوردار است در دنیا دیده و شنیده شود. اردوان جعفریان عضو هیأت مدیره مجمع صنفی تولیدکنندگان آثار موسیقی و شنیداری ایران به مدت دو سال به‌عنوان عضو هیأت مدیره مجمع جهانی موسیقی یونسکو انتخاب شده است و به گفته خودش«تصمیم بر آن است تا با کمک حوزه‌های دولتی و حوزه‌های صنفی موسیقی بتوانیم، موسیقی ایرانی را در پروژه‌های بین‌المللی و مجامع جهانی بدرستی معرفی کنیم. این کرسی از این جهت اعتبار دارد که نماینده آن می‌تواند از بخشی از هویت صوتی آن منطقه دفاع کند و شناخت بهتری به‌دست بیاورد.» گفت‌و‌گو با اردوان جعفریان را در ادامه می‌خوانید:
ابتدا درمورد حضور نخست ایران در مجمع جهانی موسیقی یونسکو کمی توضیح دهید؟
 27 و 28 سپتامبر سال‌جاری، هفتادمین سال تأسیس مجمع جهانی موسیقی یونسکو بود و این اتفاق همزمان شد با سی و هشتمین مجمع جهانی یونسکو و همچنین ششمین همایش جهانی موسیقی در پاریس که از سوی همین مجمع برگزارشد. مجمع جهانی موسیقی یونسکو یک مجمع صنفی است با نمایندگانی از 170 کشور که درسال 1949 پایه‌گذاری شد و از قدیمی‌ترین مجامع صنفی موسیقی است. اصولاً از منطقه خاورمیانه و خاور نزدیک هیچ نماینده ای در این مجمع شرکت ندارد اما در مورد حضورکشورمان دراین مجمع باید بگویم که ایران در سال‌های گذشته درهیأت مدیره اجرایی این مجمع هرگز نماینده ای نداشته است.البته در دوره‌های گذشته خانه موسیقی به عضویت این مجمع درآمده بوده اما بعد‌ها به تصمیم خودشان عضویت خود را تمدید نکردند و در حال حاضر مجمع صنفی ناشران شنیداری موسیقی ایران عضو این مجمع است. طبیعتاً بسیاری از پروژه‌ها و بسیاری ازمکانیسم های اجرایی که درحمایت از حوزه‌های مختلف موسیقی تعریف می‌شود به تلاش نمایندگان آن کشورها بستگی دارد اما ما درحوزه موسیقی‌های پرخطر چون موسیقی مقامی یا موسیقی‌های ردیف دستگاهی و فرم‌های دیگر هرگز پروژه جهانی انجام نداده‌ایم و اگر هم اتفاقی صورت گرفته به ابتکار خود هنرمندان بوده اما هیچ‌گاه ارتباطی بین یک مجمع جهانی، دولت وبخش خصوصی اتفاق نیفتاده است. ما در تلاش هستیم درآینده بتوانیم با کمک مجمع صنفی ناشران موسیقی وحمایت‌های دولتی پروژه‌های جهانی تعریف کنیم و موسیقی ایرانی را دوباره به یک برند جهانی تبدیل کنیم. این نگاه به این سبب است که با توجه به اتفاقاتی که درهمه این سال‌ها در حوزه موسیقی افتاده است؛ که البته فضاهای سیاسی هم بسیار در آن دخیل بوده، موجب شده موسیقی ما از یک برند جهانی خارج شود این درحالی است که موسیقی عربی یا شبه قاره هند یا آسیای میانه و... در دنیا کاملاً شناخته شده است و این مهم تنها با تلاش بسیار دولت‌ها و مجامع صنفی و بخش خصوصی بوده که سبب شده موسیقی‌های غیرتجاری این مناطق در دنیا بسیار خوب معرفی شوند اما در ایران این فعالیت‌ها درحوزه برون مرزی بسیارکمتر اتفاق افتاده و هیچ برنامه مدون و میان مدتی وجود نداشته است تا بتوانیم بوسیله اصناف موسیقی، بخش خصوصی و کمک و حمایت‌های دولتی در یک برنامه میان مدت، موسیقی ایرانی را به‌صورت برنامه‌ریزی شده صادر کنیم.با این حساب باید گفت در سبد صادراتی ایران، موسیقی از نظر ارزش وجه بسیار نازلی دارد. این در حالی است که می‌بینید در کشور ترکیه سالی 153 میلیون یورو صادرات موسیقی انجام می‌گیرد و موسیقی شان را به یک صنعت و سبک شناخته شده در دنیا قبولانده‌اند.در کشور ما نیز این ظرفیت و شاید حتی بیشتر وجود دارد اما به‌دلیل انفعال بخش‌های مختلف در حوزه بین‌الملل هرگز جایگاه موسیقی ایرانی را نتوانستیم در خارج از کشور به‌صورت مدون و آنچه درخور شأن آن است تعریف کنیم. باز هم تأکید می‌کنم آنچه امروز به‌عنوان موسیقی ایرانی به دنیا معرفی شده صرفاً تلاش شخصی هنرمندان کشورمان بوده است و سازمان‌هایی چون سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دراین زمینه تلاش چندانی نداشته‌اند و حتی گاهی به دلیل عدم تمرکز و سیاستگذاری و عدم شناخت حوزه اتفاقاتی رخ می‌دهد که هرگز تأثیر‌گذار نیست. تلاش ما این است با کمک حوزه‌های دولتی و حوزه‌های صنفی موسیقی بتوانیم، موسیقی ایرانی را در پروژه‌های بین‌المللی و مجامع جهانی بدرستی معرفی کنیم. این کرسی از این جهت اعتبار دارد که نماینده آن می‌تواند از بخشی از هویت صوتی آن منطقه دفاع کند و شناخت بهتری به‌دست بیاورد.
حضور در مجمع جهانی موسیقی یونسکو، علاوه بر اینکه می‌تواند موسیقی ایرانی را به‌عنوان یک برند به دنیا معرفی کند در حفظ موسیقی اقوام و موسیقی سنتی که جزو موسیقی‌های پرخطر محسوب می‌شوند  چه کارهایی باید انجام گیرد؟
مکانیسمی که در این مجامع اجرا می‌شود به این صورت است که با تمرکز بر یک پروژه موسیقایی مانند موسیقی اقوام درحوزه موسیقی بلوچستان، یا موسیقی هند یا... پروژه‌ای برای منطقه ای تعریف می‌شود و تلاش می‌کنند هنر موسیقی آن منطقه به صنعت موسیقی پیوند بخورد و حضور آن هنرمندان در جشنواره‌های جهانی گسترده‌تر می‌شود و طبیعتاً این اتفاق موجب شده فرهنگ آن منطقه بیشتر دیده شود و این دو فرآیند مختلف را به ارمغان می‌آورد نخست اینکه توجه بیشتر به فرهنگ یک منطقه باعث می‌شود هنرمندان آن منطقه بیشتر مورد توجه قرار بگیرند و از نظر مالی هم دچار رشد درآمد شوند و به تبع آن تمرکز بهتر و کارهای بیشتری ایجاد می‌شود.
آیا از طریق این مجمع درحفظ حقوق هنرمندان تدابیری انجام خواهد گرفت؟
دی ماه سال 1348 قاﻧﻮن ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺣﻘﻮق ﻣؤﻟﻔﺎن و ﻣﺼﻨﻔﺎن و ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان به تصویب رسید و درحال حاضرهم ۱۴ ماده ازلایحه قانون حمایت ازحقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط با آن در پنج کمیسیون اصلی و فرعی مجلس شورای اسلامی شامل کمیسیون‌های حقوقی، فرهنگی، قضایی، آموزش و صنعت و معدن درحال پیگیری است و جلسات بسیاری برگزار شده و ما هم به‌عنوان کارشناس دراین جلسات حضور داشتیم و تلاش می‌شود که قانون جامع و کامل تری پیش از پایان سال به صحن علنی برسد. در این قانون تمامی وجوه صنعتی حمایت از حقوق مؤلف و مالکیت فکری و معنوی در آن دیده شده و قانون بسیار خوبی است، حتی قانونی که سال 1348 در حمایت از مؤلفان و مصنفان به تصویب رسید نیز قانون خوبی است منتهی معضلی که وجود دارد ضمانت اجرای قانون است چرا که نهادهای مختلفی با تفسیر خودشان از پرداخت حقوق مؤلف طفره می‌روند و از نگاه حکومتی و غیر حکومتی و حتی در حوزه مردم تلقی بسیاری از افراد این است که موسیقی چیزی شبیه هواست و همه حق تنفس دارند در حالی که اینگونه نیست و موسیقی در حوزه خصوصی افراد قرار می‌گیرد و دارای ملکیت است، بنابراین فرهنگ، دسترسی به آثار از طریق قانون نکته بسیار مهمی بوده و نیازمند فرهنگ‌سازی در همه ارکان جامعه از رسانه‌ها تا بخش‌های خصوصی است. در بخش بین‌الملل نیز به‌دلیل عضویت نداشتن ایران در «کنوانسیون برن» ما امکان تبادل حقوق با کشورهای دیگر را نداریم حتی کشوری چون افغانستان به این کنوانسیون پیوسته است اما ما به دلایل سیاسی و... که جای بحث دارد هنوز نتوانسته ایم این موضوع را بپذیریم به این دلیل که مقامات احساس می‌کنند پیوستن به کنوانسیون برن تبعاتی دارد. البته ورود اندیشه غرب هم بخشی از این فلسفه است که در واقع کنوانسیون برن را متوقف نگه داشته است اما رایزنی‌هایی در مجلس شورای اسلامی و درسطح دولت ودر سطح کلان انجام گرفته است و با حفظ شئون و شرایطی این قابلیت کنترل داشته باشد و ایران درآینده نزدیک بتواند به کنوانسیون برن بپیوندد. اما مجمع جهانی موسیقی یونسکو یک وجهش مشورتی است و نمی‌تواند به هیچ نهادی چیزی را دیکته کند و به‌عنوان وجه مشورتی می‌تواند تجربه و کمک‌های فکری را به ملت‌های دیگر از طریق این مجمع منتقل کند ولی اینکه در حوزه حاکمیتی دخالت داشته باشد اینگونه نیست و این یک ان‌جی‌او‌ غیرسیاسی است و امکان تبادل افکار و تجربیات
وجود دارد.
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
منبع: ایرنا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۴:۴۰
منبع: روزنامه قدس
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۳:۲۸
منبع: تابناک
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۲:۱۱
منبع: ایمنا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۱:۳۶
منبع: ایلنا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۱:۳۴
منبع: باشگاه خبرنگاران
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۱:۰۵
منبع: باشگاه خبرنگاران
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۱:۰۵
منبع: برترینها
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۰:۴۵
منبع: ایسنا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۱۰:۰۱
منبع: برترینها
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۰۹:۵۷
منبع: ایرنا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۰۹:۵۶
منبع: پانا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۰۹:۳۶
منبع: دنیای اقتصاد
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۰۹:۲۵
منبع: برنا
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۰۹:۰۲
منبع: روزنامه مردم‌سالاری
۱۳۹۸/۰۸/۱۹ ۰۰:۰۵
منبع: روزنامه ایران
۱۳۹۸/۰۸/۱۸ ۲۳:۲۷
منبع: روزنامه ایران
۱۳۹۸/۰۸/۱۸ ۲۳:۲۷

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار